Op vrijdag 5 november is het officiële startschot gegeven voor de bouw van het nieuwe combibad en ijshal ‘De Vliet’. Dit startschot bestond uit het heien van een heipaal van bijna 20 meter in de drassige grond aan de oevers van de Vliet. Vele jaren van voorbereiding zijn hier aan voorafgegaan. De lobby voor een nieuwe hal was aan het begin van deze eeuw al opgestart, maar liep uiteindelijk vast in regionale politieke perikelen.

  • Het complex

  • Voorkant van het gebouw

  • De ingang

  • De ijsbaan

In 2012 verscheen de sportnota van de gemeente Leiden, waarin in 1e instantie een bedrag van 1,5 miljoen gereserveerd was voor de renovatie van de huidige hal aan de Vondellaan. Bij lange na niet genoeg. Via een amendement werd dit toen verhoogd naar 4 miljoen. Bij het maken van de plannen voor de renovatie kwam het bestuur tot het inzicht dat weliswaar de accommodatie zelf wel verbeterd kon worden, maar dat we gebonden bleven aan de huidige beperkte ijsvloer.

De gemeente Leiden kwam tot dezelfde conclusie en dit was de start van een vooronderzoek naar de mogelijkheden van een geheel nieuwe ijshal. Het was inmiddels 2015. Dit vooronderzoek werd gevolgd door een uitgewerkte business case, waarin de haalbaarheid van een nieuwe baan verder onderbouwd werd. De gemeenteraad van Leiden stond grotendeels positief tegenover de plannen.

Inmiddels was er een nieuwe wethouder aangesteld, die in het najaar van 2016 het één en ander ter discussie stelde. Die 4 miljoen kon beter bestemd worden voor een nieuwe sporthal, die ijshal moest nog maar even wachten. Dit was een beslissing, die hij zich waarschijnlijk nog zijn hele leven zal herinneren. Een maand later stond het stadhuisplein vol met verontwaardigde schaatsers van alle disciplines, stond er een Zamboni, lag er een pak sneeuw, was de bewaking in paniek, was de publieke tribune nog nooit zo vol geweest, waren er nooit zoveel insprekers geweest en werd de wethouder gedwongen terug te komen op zijn beslissing.

Het project kon verder en de regionale lobby om de financiering voor een langere baan van 333 meter rond te krijgen werd weer opnieuw opgestart. Hiervoor werd de politiek in de regio benaderd. Heel veel werk voor het bestuur en de lokale schaatsverenigingen, waarbij er op veel raadsvergaderingen werd ingesproken, wethouders benaderd, politieke partijen gepolst etc. Zonder te veel in de details te treden kan geconcludeerd worden dat ‘regionale samenwerking’ ver te zoeken was. Wellicht waren we te naïef, voor het bestuur van de schaatshal was het uiteindelijk een ontluisterende ervaring.

De wethouder in Leiden stond inmiddels in de goede stand, sportief als hij is. Het project werd verder uitgewerkt, dit leverde stapels rapporten op en de financiering werd geregeld. De aanbesteding kon gestart worden. Een nieuwe tegenslag, toen deze mislukte. Er werd gekozen voor een andere opzet, er werd een architect en een aantal experts geselecteerd die, samen met de toekomstige gebruikers, het huidige ontwerp maakten. Met dit ontwerp werd de markt gevraagd om dit daadwerkelijk te bouwen. En zo zijn we weer terug aan het begin van dit artikel.

We gaan ervan uit dat de daadwerkelijke bouw een fractie van de tijd zal zijn van de tijd die besteed is aan de voorbereiding. Onder het motto ‘een goede voorbereiding is 90% van het succes’ zijn we hoopvol gestemd, en verwachten we in 2023 voor de komende 40 jaar te kunnen sporten in een mooie accommodatie.